የመድን ውል፣ የመድን ሰጪው (Insurer) በአንድ ወይም በብዙ የተመደበውን የአረቦን (Premium) ክፍያ ከተቀበለ በኋላ በውሉ የተመለከተው አደጋ በሚደርስበት ጊዜ ለመድን ገቢው (Insured) የተወሰነ ገንዘብ ለመክፈል የሚገባው የቃል ኪዳን ስምምነት ነው። ይህ ትርጓሜ በንግድ ሕጉ ቁጥር 654/1 ላይ በግልጽ ተመልክቷል።

የአዋጅ ቁጥር 746/2004 አንቀጽ 2.13 (Insurance) መድንን እንደሚከተለው ይገልጸዋል፦ አንድ የመድን ሰጪ አካል ከመድን ገቢው አረቦን በመቀበል፣ በመድን ውል ውስጥ በግልጽ በተቀመጡና የመድን ገቢው ተጋላጭ ለሆኑባቸው የአደጋ ሥጋቶች ለሚያደርሱት ጉዳት፣ ጥፋት፣ ኪሳራ ወይም ለሚያስከትሉት ሕጋዊ ኃላፊነት የካሳ ክፍያን ለመፈጸም የሚገባው ግዴታ፣ ወይም በውለታው በግልጽ የተቀመጡ ሁኔታዎች የተከሰቱ እንደሆነ የተወሰነውን ገንዘብ ወይም ዋጋ ያለውን ሌላ የካሳ ክፍያ ለመክፈል የሚያደርገው ስምምነት ነው።

የመድን ውል ዋና ዋና ባህሪያት:

• የአረቦን ክፍያ: የመድን ሽፋን ለመገኘት አረቦን መከፈል ግዴታ ነው።
• የስጋት ሽፋን: ውሉ የመድን ገቢው ለተጋለጠባቸው ልዩ የአደጋ ሥጋቶች ከለላ ይሰጣል።
• የካሳ ወይም ጥቅም ክፍያ: አደጋ በሚከሰትበት ጊዜ ወይም የተወሰኑ ሁኔታዎች ሲሟሉ፣ የመድን ሰጪው ካሳን ወይም የተወሰነ ጥቅም የመክፈል ግዴታ አለበት።
• እርግጠኛ ያለመሆን: አደጋው መቼ እንደሚከሰት ወይም ጨርሶ መከሰት አለመከሰቱ እርግጠኛነት የሌለው መሆን አለበት።